Enjoy your ‘twenties’! (deel 1)

Categories Mind

Reizen vond ik altijd razend interessant. Vol jaloezie keek ik naar avonturiers die de hele wereld over vlogen. Nooit had ik verwacht zelf zo verslaafd te raken aan reizen. Tot ik zelf de wijde wereld in trok. Ik was niet meer te stoppen. Kwam het door het wijze woorden van medereizigers: ‘Enjoy your twenties?’.

Het begin

Inmiddels vier jaar geleden vertrok ik voor het eerst op backpackreis. Twee weken lang ging ik door Oost-Europa met de trein! Oké, stiekem nam ik ook een aantal keer een bus. Het begon met de highspeed trein vanaf Nederland. Hoe verder de reis vorderde hoe krakkemikkiger de treinen werden. Stel je hierbij boemeltjes voor waarin de temperaturen erg hoog op kon lopen door een brandende zon, die vol op het dak scheen. Ik sliep voor het eerst in hostels. Hostels werden kritisch vooraf geïnspecteerd. Hoeveel reviews heeft het hostel? Ligt het in het centrum? Is het te vertrouwen? Ik sliep in kamers van twintig vierkante meter met tien andere mensen. Ook kreeg ik soms een privékamer. Of het was zo rustig dat ik alleen sliep op een 6-persoonskamer. Hostels waren soms om te janken. Haren die het doucheputjes verstopten. Tandpasta spetters op de spiegel, waardoor mijn eigen spiegelbeeld onzichtbaar was. Floeps, daar kroop een kakkerlak uit zijn holletje. Ieder hostel verdiende een andere prijs, want elk hostel had wel weer zijn eigen charme.

Gesprekken

Tijdens deze reis leerde ik mensen kennen. Een backpackersreis zorgt altijd voor interessante en soms zelfs intieme gesprekken. Het waren voor mij nooit zomaar mensen. De Nederlandse toeristen van de Franse campings zaten hier niet. Deze mensen wilden niet een avondje vermaak of een middagje pingpongen. De lokale bevolking wilde dat je van hun land ging houden. Mensen vanuit andere Europese landen voelden opeens aan als landgenoten. Behalve die twee Zwitserse meiden, die alleen maar lagen te slapen hele dagen. Ah, is dat nou typisch Zwitsers? En die Koreaanse meiden dan, of zouden ze net zijn aangekomen en last hebben van een jetlag? Amerikanen die voor mijn gevoel van een andere wereld kwamen. Australiërs met dat vreemde accent wanneer ze Engels praatten. Ik dacht na over de gesprekken die ik met hen voerde.

‘Hi, my name is Ellis.’
‘Nice to meet you Ellis, where are you from?’
‘From the Netherlands..’
‘Oh really, that’s nice, Amsterdam, I still want to visit that city!’

Nederlander

Als 20 jarige, jong-volwassene identificeerde ik mij niet met Nederland. Helemaal niet wanneer toeristen toch alleen maar Amsterdam kenden. Ik was zelf nog maar een aantal keer in Amsterdam geweest. Ik bezocht het als ‘toerist’. Voelde me daar toerist in eigen land, niet thuis. Ik voelde mij wel verbonden met mijn studie in Zwolle, ik was social worker in wording. Meestal voelde ik me een stoere meid, ik droeg liever geen make-up. Ik had geen hakken, maar Vans in alle kleuren. Droeg boyfriend broeken en kleurrijke blokjes blousjes. Soms voelde ik me een tomboy, nee dat is niet wie ik ben. Zo wil ik niet zijn. Straks denken ze dat ik op vrouwen val? Ik ben gewoon een stoere meid. Goed de gedachte dat Nederlanders hele dagen wietroken heb ik ook de wereld weer uitgeholpen.

‘How old are you?’
‘I’m twenty years old’, zei ik en wachtte een reactie af.
‘Wow, that’s really young, you have your whole life in front of you!’
Al weg lachend vroeg ik: ‘And what about you, what’s your age?’
‘I am feel really old now, I am twenty five!’

Age does matter

Ik merkte tijdens gesprekken met medereizigers totaal geen leeftijdsverschil. Telkens weer verbaasden we elkaar toen we onze ware leeftijd aan elkaar kenbaar maakten. Het veranderde hun beeld van mij. Goh, twintig jaar en nu al op interrailreis door Europa. Ook ik keek anders tegen hun aan toen ze zeiden vijf jaar ouder te zijn, dan ik in eerste instantie dacht. Je hebt nog een heel leven voor je, zeiden ze ietwat jaloers. Ik keek ze vragend aan. Hoe bedoel je een heel leven voor me, ik ben toch al twintig? ‘Yes, enjoy your twenties!’ Zeiden ze dan met een big smile op hun gezicht.

Twintiger

Eenmaal thuis dacht ik vaak terug aan deze gesprekken, de avontuurlijke verhalen, maar vooral de zin: ‘Enjoy your twenties!’. Ik had gedurende de reis aan een aantal medereizigers gevraagd waarom iedereen me deze boodschap zo graag mee wilde geven. Zie ik eruit alsof ik niet geniet? Alsof ik een feestbeest ben? Of niet aan mijn toekomst werk? Het antwoord was: ‘Je bent gewoon nog heel jong, als je twintig bent kun je alles doen want je bent volwassen, maar je hebt nog geen verplichtingen.’ Achteraf denk ik, wat een wijze mensen, ze wilden mij niet dezelfde fout laten maken als zij. Want dat was een andere reactie op mijn leeftijd: ‘De wereld ligt aan je voeten, ga hier lekker van genieten!’ drukten ze op mijn hart.

Genieten van het leven

Dacht ik net de wereld beter te kennen. Mijn plekje te hebben gevonden. Kreeg ik deze wijze woorden te horen. Want ja hoe ouder, hoe wijzer toch? Inmiddels weet ik dat dit niet altijd zo hoeft te zijn. Want ik genoot al van mijn twintige jaren, ik was op dat moment op backpackreis. Ik vertrok twee maanden later naar Afrika voor een stage. Dit beviel zo goed dat ik vervolgens weer op reis wilde. Ik wist dat ik nog veel meer van de wereld zou gaan zien. Ik studeerde binnen de vier jaar af, volgens het boekje. Tegenwoordig is dat niet meer zo noemenswaardig.. Ik werkte een zomer lang als oproepkracht als pedagogisch medewerker. Ik had een duidelijk doel in mijn leven. Nee, dat was niet het opbouwen van werkervaring. Ik werkte voor een nieuw avontuur naar Zuid Amerika! De reis begon, zorgeloos genoot ik van alle nieuwe belevenissen, ervaringen en medemensen aan de andere kant van de wereld..

Volgende week lees je het vervolg op deze blog. Hoe genoot ik verder van mijn jaren twintig tot nu toe. Wat gebeurde er na mijn Zuid-Amerika reis?

Ellis is een echte low-budget backpacker. Zij geniet van elke korte en lange reis: vanaf de voorbereiding tot aan de meest spontane situaties waar ze tijdens de reis tegen aan loopt!

4 thoughts on “Enjoy your ‘twenties’! (deel 1)

  1. Ook ik begon met een paar keer Interrailen door Europa (naast de standaard vakanties dan). Ik vond het geweldig en zou het iedereen aanraden. Op m’n 25e heb ik m’n eerste lange, verre reis gemaakt. Na m’n afstuderen. Op m’n 27e vertrok ik voor de tweede keer. Toevallig zei ik serieus net nog: straks ben ik 30, er hoor ik niet meer bij de reizigers van in de 20 (gelukkig heb ik nog twee jaar te gaan ;) ).

    1. Interrailen is een hele toegankelijke manier om het echte ‘reizen’ te ervaren, misschien daarom zo verslavend? Gelukkig kun je ook als je 30 bent nog op reis! :D

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *