The people of Nicaragua, vóór zij streden

Categorieën Amerika,Gedachten,Nicaragua

Steeds vaker dwalen mijn gedachten af. Naar de mensen, met hun sprekende gezichten. Juist nu, nu zij in een vreselijke situatie verkeren. Zij die mij hun land lieten ervaren. Waar zij mijn avontuur compleet maakten..

‘Zij’

Zij die mij met open armen ontvingen. Zij dede dat altijd met een glimlach. Zij boden eten, soms om het me alleen maar te laten proeven. Zij maakten mij wegwijs door hun thuisland. Waar zij zijn opgegroeid en vaak hun leven lang samen met hun familie leven. Dag in dag uit genoten zij van het vrije leven. Waar zij jaren geleden al voor vochten. Zij streden voor hun land, hun leven en hun rechten. Op het moment van schrijven zijn zij de strijd opnieuw aangegaan. Misschien kwam deze tegenslag harder dan de vorige keer. Maar zij durven voor zichzelf op te blijven staan. Om hopelijk in de toekomst weer zo te kunnen genieten als ze ooit in het verleden deden. Waardoor zij hun geluk met mij deelden, maar dat nu niet altijd kunnen. Ik leef ik meer dan ooit met ‘zij’ mee. #prayfornicaragua

Hieronder deel ik een aantal foto’s van ‘zij’ de Nicaraguaanse bevolking, zodat ook jullie gezichten hebben bij de prachtige Nicaraguaanse bevolking:

Moeder en dochter van de bananenkraam, zie vorige blog voor een foto van de kraam. De dochter was zo trots op haar moeder, kijk maar eens naar de twinkeling in haar ogen.
Deze dame was al boven de 80 jaar. Ze maakte zich hier vooral druk over het feit dat ze van haar visje aan het genieten was terwijl ik een foto van haar nam.
Het straatbeeld in Nicaragua, kleurrijke huisjes en een familie die koelboxen vol vis hebben gevangen.
Gewoon een winkeltje, waar je met de motor je dagelijks boodschapje haalt.
Ondanks de opkomende storm, zal er toch vis gevangen moeten worden. Dapper.

No hablo Español

Telkens weer wilde ik een praatje in het Spaans met de Nicaraguaanse bevolking maken. Iets meer kunnen zeggen dan si, no en gracias. Maar keer op keer namen ze het mij niet kwalijk. We kwamen er wel uit, want zij praten niet met handen en voeten, maar met hun hart.

Verhongeren zul je hier niet, want het eten kun je kopen op straat, vanuit de bus of vanaf de boot.

 

Laat deze stoel straks weer gevuld zijn met vreugd.

De foto’s zijn genomen met toestemming van de personen die herkenbaar op de foto’s in beeld zijn gebracht.

Ellis is een echte low-budget backpacker. Zij geniet van elke korte en lange reis: vanaf de voorbereiding tot aan de meest spontane situaties waar ze tijdens de reis tegen aan loopt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *